“چشمان خود را به سوی کوهها برمی‌افرازم؛ یاریِ من از کجا می‌رسد؟ 

یاری من از سوی خداوند است که آسمان و زمین را آفرید. 

او نخواهد گذاشت پای تو بلغزد؛ او که حافظ توست، چشم بر هم نخواهد گذاشت! 

آری، او که حافظ اسرائیل است چشم بر هم نخواهد گذاشت و به خواب نخواهد رفت! 

خداوند حافظ توست! 

خداوند به دست راستت سایۀ توست! آفتاب در روز به تو آزار نخواهد رسانید؛ و نه ماهتاب در شب. 

خداوند تو را از هر بدی حفظ خواهد کرد؛ او حافظ جان تو خواهد بود! 

خداوند آمد و شد تو را پاس خواهد داشت، از اکنون و تا به ابد!”

  

مزمور   ۱۲۱

✝