“به دروازه‌های او با حمد بیایید و به صحن‌های او با تسبیح!

او را حمد گویید و نام او را متبارک خوانید!

زیرا که خداوند نیکوست و رحمت او ابدی و امانت وی تا ابدالآباد.


(مزمور ۱۰۰ آیات ۴-۵)


 نه تنها نشان دادن ستایش خداوند از طریق لب‌های ما است؛ بلکه در دل و زندگی‌مان.

پرستش ظاهری باید در قلب ما هم باشد و از اين طريق تأیید و اثبات شود.

این تنها زمانی ممكن است که ما در روح و راستی و در عمل تسلیم اراده او بوده و خدا را عاشقانه خدمت کنیم و اين گونه تمام زندگی‌مان نشان‌دهنده‌ی ستایش و جلال او و حضور پرشکوه مسیح باشد.

آمین

✝️

Kommentare

Beliebte Posts aus diesem Blog