خدا تنها امیدیست که
وقتی همه رفتند،
او میماند...
وقتی همه تنهایت گذاشتند،
محرمت میشود...
وقتی همه دشمنی کردن،
او میبخشد...
[14] از این رو، زانو میزنم در برابر آن پدر که [15] هر خانوادهای در آسمان و بر زمین، از او نام میگیرد، [16] و دعا میکنم که بر حسب غنای جلال خود به شما عطا فرماید که در انسانِ باطنیِ خویش به مدد روح او قوی و نیرومند شوید، [17] تا مسیح به واسطۀ ایمان در دلهای شما ساکن شود، و در محبت ریشه دوانیده، استوار گردید، [18] تا توان آن بیابید که با همۀ مقدسین، به درازا و پهنا و ژرفا و بلندای محبت مسیح پی ببرید [19] و آن محبت را که فراتر از معرفت بشری است، بشناسید - تا از همۀ کمالات خدا آکنده شوید. افسسیان 19-14: 3 nmv ✝️
Kommentare
Kommentar veröffentlichen