مزامیر 34: 4(خداوند را جُستم، و مرا اجابت کرد؛  او مرا از همه ترسهایم رهانید.)

✝️

Kommentare

Kommentar veröffentlichen

Beliebte Posts aus diesem Blog

  [14] از این رو، زانو می‌زنم در برابر آن پدر که [15] هر خانواده‌ای در آسمان و بر زمین، از او نام می‌گیرد، [16] و دعا می‌کنم که بر حسب غنای جلال خود به شما عطا فرماید که در انسانِ باطنیِ خویش به مدد روح او قوی و نیرومند شوید، [17] تا مسیح به واسطۀ ایمان در دلهای شما ساکن شود، و در محبت ریشه دوانیده، استوار گردید، [18] تا توان آن بیابید که با همۀ مقدسین، به درازا و پهنا و ژرفا و بلندای محبت مسیح پی ببرید [19] و آن محبت را که فراتر از معرفت بشری است، بشناسید - تا از همۀ کمالات خدا آکنده شوید. افسسیان 19-14: 3 nmv ✝️
Mehr anzeigen
  [24] و در فکر آن باشیم که چگونه می‌توانیم یکدیگر را به محبت و انجام اعمال نیکو برانگیزانیم. [25] و از گرد آمدن با یکدیگر دست نکشیم، چنانکه بعضی را عادت شده است، بلکه یکدیگر را بیشتر تشویق کنیم - بخصوص اکنون که شاهد نزدیکتر شدن آن روز هستید. عبرانیان 25-24: 10 nmv ✝️
Mehr anzeigen
  «توبه کن و کارهای نخست را به عمل آور.» (مکاشفه یوحنا ۲: ۵)      توبه کردن اشاره دارد به تفکر جدی دربارهٔ رفتار، وضعیت دل و اندیشه که در نتیجه احساس  گناهکار بودن را در ما بوجود می‌آورد؛ پشمانی عمیق و یقین جدی به گناه و گناهکار بودن ما در نزد خداوند و نجات دهنده ما. ما نگران می‌شویم و می‌خواهیم تا از خطر جسته، بخشش خداوند زنده را دریافت داشته و از صلح و آرامش درونی لذت ببریم. به علاوه توبه شامل نارضایتی و اندوه نیز می‌شود؛ اندوهی ماندگار و درونی ناشی از آگاهی به اینکه ما خداوندمان را محزون ساخته، نامش را بی‌حرمت گردانیده و رحمتش را به هیچ شمرده‌ایم. توبه واقعی همیشه اطلاحگری را بدنبال دارد؛ بدون توبه ممکن است میزانی تغییر در رویه خود داشته باشیم ولی بدون اصلاحگری و تغییر رویه توبه صورت نمی‌گیرد.      بیائید تا در نحوهٔ زندگی خود تأمل ورزیده، به بی‌حرمتی‌هایی که به نجات‌دهنده خود کرده‌ایم اندیشیده و مشتاق این باشیم تا دوباره از مَحبت بخشاینده او لذت ببریم. بیائید تا بر خطاها و کارهای احمقانهٔ خود افسوس خورده و شروع کنیم تا کارهای نخست...
Mehr anzeigen